غزل ۷۱ - ز پاسبانی همسایه گرد بام و درت

ز پاسبانی همسایه گرد بام و درت
بدان رسید که دزدیده می‌کنم نظرت ۱

درون خانه چو ره نیست، چاره آن دانم
که آستانه پرستی کنم چو خاک درت ۲

هزار بار گر از خدمتم برانی تو
دگر بیایم و خدمت کنم به جان و سرت ۳

گر التفات به زر دیدمی تو را روزی
ز رنگ چهرهٔ خود در گرفتمی به زرت ۴

تو بسته‌ای کمری بر میان به کینهٔ من
مرا چه طرف ز مهر تو چشم بر کمرت ۵

نداشت هیچ درخت این بر جوان، که تو راست
ولی چه چاره که دستی نمی رسد به برت ۶

خبر ز درد دل من به هر کسی برسید
ولی چه سود کزان کس نمی کند خبرت ۷

گذر کنی تو به هر جانبی و نگذارد
غرور حسن که باشد بر اوحدی گذرت ۸