هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق، تأثیر عمیق او بر قلب خود، و رنج‌های عشق سخن می‌گوید. او همچنین به مفاهیمی مانند فداکاری، عشق بی‌پایان، و رازآلودگی عشق اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و مفاهیم نیاز به تفسیر و تحلیل دارند که برای سنین بالاتر مناسب‌تر است.

غزل ۸۱ - پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواست

پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواست
آن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست ۱

خلقی، چو طرف، بر کمرش بسته‌اند دل
وین دولت از میانه ببینیم تا کراست؟ ۲

کرد از هوای خویش دلم گرم ذره‌وار
آن آفتاب روی، که بر بام این سراست ۳

بر خاک پای او چه غم؟ ار صد هزار پی
آب رخم بریخت، که خون منش بهاست ۴

چشمش چه ساحریست؟ که شرطی ز دشمنی
با من رها نکرد و همان دوستی بجاست ۵

با من، دلا، گر سخن آن دهان مگوی
من بر شنیده‌ام سخن او، دهان کجاست؟ ۶

در جان اوحدی اگر او ناوکی نخست
چندین فغان و ناله و فریادش از چه خاست؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۰ - این همه پروانها، سوخته از چپ و راست
گوهر بعدی:غزل ۸۲ - کار ما امروز زان رخ با نواست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.