غزل ۱۱۱ - سروی که ازو و حور و پری بار برند اوست

سروی که ازو و حور و پری بار برند اوست
ماهی که ازو خلق دل زار برند اوست ۱

گرد دهن چون شکرش گرد، که امروز
تنگی که ازو قند به خروار برند اوست ۲

آن حور شکر خنده که از حقهٔ لعلش
یک شهر شفای دل بیمار برند اوست ۳

آن ماه که سجاده نشینان در او
سجاده و تسبیح به خمار برند اوست ۴

ترکی که ز چین سر زلف چو کمندش
عشاق دل شیفته دشوار برند اوست ۵

شوخی که ز سر پنجهٔ مستان دو چشمش
خوبان جهان جور به ناچار برند اوست ۶

اندر چمن دلبری، ای اوحدی، امروز
سروی که ز رویش گل بی‌خار برند اوست ۷