هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از عشق و جستجوی معشوق الهی سخن میگوید. او از دوری و نزدیکی به معشوق، رازآلودگی عشق و ارتباط عمیق روحانی با او صحبت میکند. شاعر از معشوقی نام میبرد که نازکخو و زیباست و وجودش در همه چیز نمایان است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۳۵ - در خرابات عاشقان کوییست
در خرابات عاشقان کوییست
وندرو خانهٔ پریروییست ۱
طوقداران چشم آن ماهند
هر کجا بسته طاق ابروییست ۲
به نفس چون نسیم جان بخشد
هر کرا از نسیم او بوییست ۳
ورقی باز کردم از سخنش
زیر هر توی آن سخن توییست ۴
من ازو دور و او به من نزدیک
پرده اندر میان من و اوییست ۵
سوی او راهبر ندانم شد
تا مرا رخ به سایه و موییست ۶
اوحدی، با کسی مگوی دگر
نام آن بت، که نازکش خوییست ۷
وندرو خانهٔ پریروییست ۱
طوقداران چشم آن ماهند
هر کجا بسته طاق ابروییست ۲
به نفس چون نسیم جان بخشد
هر کرا از نسیم او بوییست ۳
ورقی باز کردم از سخنش
زیر هر توی آن سخن توییست ۴
من ازو دور و او به من نزدیک
پرده اندر میان من و اوییست ۵
سوی او راهبر ندانم شد
تا مرا رخ به سایه و موییست ۶
اوحدی، با کسی مگوی دگر
نام آن بت، که نازکش خوییست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۴ - عشرت خلوت و دیدار عزیزان شاهیست
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶ - گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
