هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن میگوید. او از جذابیتهای ظاهری معشوق مانند حلقه و دانههای گوش، زلفهایش و لبهای خاموشش تعریف میکند. شاعر همچنین از احساسات درونی خود مانند عشق، ترس از طرد شدن و تمایل به بوسهزدن از معشوق صحبت میکند. در پایان، شاعر اشاره میکند که سخنانش مانند مروارید هستند و بدون ارزش به گوش کسی نمیروند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیدهی شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۱۴۲ - دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشت
دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشت
که ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟ ۱
پای بر گردن گردون نهم از روی شرف
گر چو زلف تو شبی سر بنهم بر دوشت ۲
طوطی چرب زبان، با همه شیرین سخنی
دم نیارد که زند پیش لب خاموشت ۳
شهر پر شور شد از پستهٔ شکر پاشت
دهر پر فتنه شد از سنبل نسرین پوشت ۴
ای بسا! نیش کزان غمزه فروشد به دلم
خود به کامی نرسید از دهن چون نوشت ۵
دارم اندیشه که: یک بوسه بخواهم ز لبت
باز میترسم از آن خوی ملامت کوشت ۶
سخن اوحدی، از خود همه مرواریدست
هیچ شک نیست که: بیزر نرود در گوشت ۷
که ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟ ۱
پای بر گردن گردون نهم از روی شرف
گر چو زلف تو شبی سر بنهم بر دوشت ۲
طوطی چرب زبان، با همه شیرین سخنی
دم نیارد که زند پیش لب خاموشت ۳
شهر پر شور شد از پستهٔ شکر پاشت
دهر پر فتنه شد از سنبل نسرین پوشت ۴
ای بسا! نیش کزان غمزه فروشد به دلم
خود به کامی نرسید از دهن چون نوشت ۵
دارم اندیشه که: یک بوسه بخواهم ز لبت
باز میترسم از آن خوی ملامت کوشت ۶
سخن اوحدی، از خود همه مرواریدست
هیچ شک نیست که: بیزر نرود در گوشت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۱ - ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشت
گوهر بعدی:غزل ۱۴۳ - در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
