غزل ۱۴۴ - تا بر دوست بار نتوان یافت

تا بر دوست بار نتوان یافت
دل بر ما قرار نتوان یافت ۱

تا نیاید نگار ما در کار
کار ما چون نگار نتوان یافت ۲

بی‌دهان و لب چو شکر او
عاشقان را شکار نتوان یافت ۳

گر بپرسیدنم نهد گامی
جز دل و جان نثار نتوان یافت ۴

به جز اندر دهان و جز لب او
زندگانی دوبار نتوان یافت ۵

در جهان از شمار شوخی او
تا به روز شمار نتوان یافت ۶

بر وفا دل منه، که خوبان را
به وفا استوار نتوان یافت ۷

اوحدی، کار عشق کن، که به نقد
به ازین هیچ کار نتوان یافت ۸

پای‌دار، ار بگیردت غم عشق
عشق بی‌گیر ودار نتوان یافت ۹