خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: موبد از وضعیت بد روزگار و فرمان شاه که به مرگ همه از جمله پسرش اردشیر منجر می‌شود، ناراحت است. او تصمیم می‌گیرد با مردانگی و خردمندی کاری بزرگ انجام دهد و ماه (احتمالاً اشاره به همسر یا فرزند) را از مرگ نجات دهد. او با دسیسه‌ای هوشمندانه، حقه‌ای می‌سازد و آن را به شاه ارائه می‌دهد تا شاید او را از تصمیمش منصرف کند.

رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم پیچیده‌ای مانند خردمندی، دسیسه‌های سیاسی و تصمیم‌گیری‌های اخلاقی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد. همچنین، استفاده از زبان کلاسیک و استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان زیر 12 سال دشوار باشد.

به دل گفت موبد که بد روزگار
که فرمان چنین آمد از شهریار

همه مرگ راییم برنا و پیر
ندارد پسر شهریار اردشیر

گر او بی‌عدد سالیان بشمرد
به دشمن رسد تخت چون بگذرد

همان به کزین کار ناسودمند
به مردی یکی کار سازم بلند

ز کشتن رهانم مر این ماه را
مگر زین پشیمان کنم شاه را

هرانگه کزو بچه گردد جدا
به جای آرم این گفتهٔ پادشا

نه کاریست کز دل همی بگذرد
خردمند باشم به از بی‌خرد

بیاراست جایی به ایوان خویش
که دارد ورا چون تن و جان خویش

به زن گفت اگر هیچ باد هوا
ببیند ورا من ندارم روا

پس اندیشه کرد آنک دشمن بسیست
گمان بد و نیک با هرکسیست

یکی چاره سازم که بدگوی من
نراند به زشت آب در جوی من

به خانه شد و خایه ببرید پست
برو داغ و دارو نهاد و ببست

به خایه نمک بر پراگند زود
به حقه در آگند بر سان دود

هم‌اندر زمان حقه را مهر کرد
بیامد خروشان و رخساره زرد

چو آمد به نزدیک تخت بلند
همان حقه بنهاد با مهر و بند

چنین گفت با شاه کین زینهار
سپارد به گنجور خود شهریار

نوشته بر آن حقه تاریخ آن
پدیدار کرده بن و بیخ آن

«فردوسی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir