غزل ۱۵۲ - از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفت

از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفت
جان را خیال روی تو از دل به در نرفت ۱

این آتش فراق، که بر می‌رود به سر
از دیگ سینه در عجبم کو به سر نرفت! ۲

آخر که دید روی تو، ای مشتری لقا
کش در غم تو ناله به عیوق در نرفت ۳

دوشم چه دود دل که ازین سینه برنخاست؟
و امشب چه اشک خون که ازین چشم تر نرفت؟ ۴

پیغام ما کجا رسد آنجا؟ که نزد تو
باد صبا نیامد و مرغ بپر نرفت ۵

این جا که چشم ماست به جز سیم اشک نیست
وآنجا که گوش تست به جز ذکر زر نرفت ۶

شد مست و بی‌خبر دل ازین باده و هنوز
این جا خبر نیامد و آنجا خبر نرفت ۷

گفتی که: اوحدی به فریبی چرا بماند؟
پیش تو آمد او، که بجای دگر نرفت ۸