هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند خورشید، ماه، و ستارگان، زیباییهای او را توصیف میکند. همچنین، شاعر به تأثیرات عاطفی و روحی این زیبایی بر خود و دیگران اشاره میکند و در پایان، به موضوع قیامت و پرسش از گناهان میپردازد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه ادبی دارد.
غزل ۱۶۵ - ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت
ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهت
آرایش عالم رخ رنگین چو ماهت ۱
تاب دل ناهید ز باد خم زلفت
آ ب رخ خورشید ز خاک سر راهت ۲
دیباچهٔ خوبی ورق روی منیرت
عنوان شگرفی رقم خط سیاهت ۳
بر رشتهٔ پروین زده صد سوزن طعنه
تابیدن عکس گهر از بند کلاهت ۴
از خاک فزون گشته سیاه تو، ولیکن
آتش زده سودای تو بر قلب سپاهت ۵
فردا به قیامت گر ازین گونه برآیی
ایزد، نه همانا، که بپرسد ز گناهت ۶
نزدیک شود با فلک از روی بلندی
روزی که کند اوحدی از دور نگاهت ۷
آرایش عالم رخ رنگین چو ماهت ۱
تاب دل ناهید ز باد خم زلفت
آ ب رخ خورشید ز خاک سر راهت ۲
دیباچهٔ خوبی ورق روی منیرت
عنوان شگرفی رقم خط سیاهت ۳
بر رشتهٔ پروین زده صد سوزن طعنه
تابیدن عکس گهر از بند کلاهت ۴
از خاک فزون گشته سیاه تو، ولیکن
آتش زده سودای تو بر قلب سپاهت ۵
فردا به قیامت گر ازین گونه برآیی
ایزد، نه همانا، که بپرسد ز گناهت ۶
نزدیک شود با فلک از روی بلندی
روزی که کند اوحدی از دور نگاهت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۴ - ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینت
گوهر بعدی:غزل ۱۶۶ - بد میکنند مردم زان بیوفا حکایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
