غزل ۲۰۶ - بی تو دل من دمی قرار نگیرد

بی تو دل من دمی قرار نگیرد
پند نصیحت کنان به کار نگیرد ۱

هر چه در امکان عقل بود بگفتیم
این دل شوریده اعتبار نگیرد ۲

داد من امروز ده، که روز ضرورت
یار نباشد که دست یار نگیرد ۳

صید توام، ترک من مگیر، که دیگر
صید چنین کس به روزگار نگیرد ۴

روز نباشد که در فراق رخ تو
روی من از خون دل نگار نگیرد ۵

بر سر من گر تو خاک راه ببیزی
از تو دلم ذره‌ای غبار نگیرد ۶

هر چه بخواهی بکن، که بندهٔ منقاد
حکم خداوند خویش خوار نگیرد ۷

رنج کش، ای اوحدی، که بی‌المی کس
آرزوی خویش در کنار نگیرد ۸

طالب وصلی، که بردبار نباشد
بوسه از آن لعل قند بار نگیرد ۹