غزل ۲۰۷ - صفات قلندر نشان برنگیرد

صفات قلندر نشان برنگیرد
صفات تجرد بیان برنگیرد ۱

عدم خانهٔ نیستی راست گنجی
که وصلش وجود جهان برنگیرد ۲

گشاد از دل تنگ درویش یابد
خدنگی که هیچش کمان برنگیرد ۳

من آن خاکسارم، که گر برگذاری
بیفتم، کسم رایگان برنگیرد ۴

به بالای من بر کشیدند دلقی
که پهنای هفت آسمان برنگیرد ۵

دل دین طلب تنگ تن برنتابد
تن راهرو بار جان برنگیرد ۶

مکن یاد دنیا، که اندیشهٔ ما
هماییست کین استخوان برنگیرد ۷

به ما گوهری داد دست عنایت
که اندازهٔ بحر و کان برنگیرد ۸

تو سرمایه بسیار گردان، که دل را
چو سرمایه پر شد زیان برنگیرد ۹

زبان درکش،ای اوحدی، زین حکایت
که ناگه سرت با زبان برنگیرد ۱۰

ازان یار بیگانگی دارد آن کس
که پندار خویش از میان برنگیرد ۱۱