غزل ۲۳۵ - معشوقه پی وفا نباشد

معشوقه پی وفا نباشد
ور بود، به عهد ما نباشد ۱

هرگز سر کوی خوبرویان
بی‌فتنه و ماجرا نباشد ۲

هر چند که یار ما ختاییست
ما را نظر خطا نباشد ۳

ای با همه طلعت تو نیکو
با طالع ما چرا نباشد؟ ۴

دعوی چه کنی بر وی پوشی؟
پوشیدن مه روا نباشد ۵

خوبی که ندید روی او کس
امروز به جز خدا نباشد ۶

عشق تو قضای آسمانیست
کس را گذر از قضا نباشد ۷

من عاشقم و لبت ببوسم
عاشق همه پارسا نباشد ۸

گفتی که: ترا دوا صبوریست
این درد بود، دوا نباشد ۹

آن غم که تو ریختی درین دل
جایی برسد، که جا نباشد ۱۰

زیر قدمت ببوسم ایرا
بالای تو بی‌بلا نباشد ۱۱

زر میخواهی ز من، ترا خود
یک بوسهٔ بی‌بها نباشد ۱۲

زر پر مطلب، که اوحدی را
در دست به جز دعا نباشد ۱۳