غزل ۲۳۸ - باید که مال دنیا مسمار دل نباشد

باید که مال دنیا مسمار دل نباشد
کین مارها که بینی، جز مار دل نباشد ۱

بیمار جهل گردد روزی هزار نوبت
از عقل اگر زمانی تیمار دل نباشد ۲

وقتی که حرص و شهوت خواری کنند بر دل
آه! ار عنایت او غم خوار دل نباشد ۳

سودی ندارد از کس یاری نمودن دل
نور هدایت او تا یار دل نباشد ۴

نزد خداپرستان دانی که: چیست طاعت؟
آن سیرتی که در وی آزار دل نباشد ۵

یک بار اگر ببینی دل را، یقین بدانی
کین آبگینه هرگز در بار دل نباشد ۶

بر قول اوحدی کن گوش، ار نجات خواهی
زیرا که قول او جز مسمار دل نباشد ۷