غزل ۲۴۱ - سر عشق از خرد برون باشد

سر عشق از خرد برون باشد
عشق را پیشرو جنون باشد ۱

چند گویی که: عشق بدبختیست؟
پس تو پنداشتی که چون باشد؟ ۲

گر تو بر خوان عشق خواهی بود
خورشت خاک و باده خون باشد ۳

رقت چشم آرزومندان
اثر حرقت درون باشد ۴

به نصیحت قرار کی گیرد؟
دل، که از عشق بی‌سکون باشد ۵

کی به شاخ غمش رسد دستی؟
که نه در زیر این ستون باشد ۶

اوحدی، گر تو صد زبان داری
عاشق بی‌درم زبون باشد ۷