هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف زیباییهای بهار و طبیعت میپردازد. شاعر از جوان شدن جهان با باد نوروزی، شکوفهها و گلها، و تغییرات طبیعت در فصل بهار سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند توبه و تغییر درونی انسان نیز اشاره میکند.
رده سنی:
12+
این متن دارای مفاهیم شاعرانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند توبه و تغییر درونی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۲۶۰ - جهان از باد نوروزی جوان شد
جهان از باد نوروزی جوان شد
زمین در سایهٔ سنبل نهان شد ۱
قیامت میکند بلبل سحرگاه
مگر گل فتنهٔ آخر زمان شد؟ ۲
ز رنگ سبزه و شکل ریاحین
زمین گویی به صورت آسمان شد ۳
صبا در طرهٔ شمشاد پیچید
بنفشه خاک پای ارغوان شد ۴
بهار آمد، بیا و توبه بشکن
که در وقتی دگر صوفی توان شد ۵
ز رنگ و بوی گل اطراف بستان
تو پنداری بهشت جاودان شد ۶
ولیکن اوحدی را برگ گل نیست
که او آشفتهٔ روی فلان شد ۷
زمین در سایهٔ سنبل نهان شد ۱
قیامت میکند بلبل سحرگاه
مگر گل فتنهٔ آخر زمان شد؟ ۲
ز رنگ سبزه و شکل ریاحین
زمین گویی به صورت آسمان شد ۳
صبا در طرهٔ شمشاد پیچید
بنفشه خاک پای ارغوان شد ۴
بهار آمد، بیا و توبه بشکن
که در وقتی دگر صوفی توان شد ۵
ز رنگ و بوی گل اطراف بستان
تو پنداری بهشت جاودان شد ۶
ولیکن اوحدی را برگ گل نیست
که او آشفتهٔ روی فلان شد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۹ - چه عشقست این که در دل شد؟
گوهر بعدی:غزل ۲۶۱ - عشق را پا و سر پدید نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
