غزل ۲۸۰ - کیست کز آن بت بمن خبر برساند؟

کیست کز آن بت بمن خبر برساند؟
گر نبود نامه‌ای، زبر برساند ۱

گرم روی کو؟ که پیش این نفس سرد
خشک سلامی به چشم تر برساند ۲

بوسه دهم آستین آنکه سر من
باز بر آن آستان در برساند ۳

باد تواند درو رسید، سلامش
من برسانم به باد، اگر برساند ۴

زان سر زلف، ار چه نشنود سخن من
هر چه شنیدست سر به سر برساند ۵

حال بنا گوش او به شرح بگوید
چونکه به گوشم رسد، دگر برساند ۶

بر در شیرین، چو دید حالت فرهاد
قصهٔ افتادن از کمر برساند ۷

کیست که مشتاق را دو دست بگیرد؟
وز پی هجران به یک دگر برساند ۸

دل به صبا دادم و نبرد سلامی
جان بدهم، تا که بی‌جگر برساند ۹

از لبش آن بوی دل شکر چو رسانید
از دهنش نیز گل شکر برساند ۱۰

باد صبا را هزار بار چو گفتم:
یک سخن اوحدی مگر برساند ۱۱