هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و درد هجران و دوری از او را توصیف میکند. او از عشق بیپایان خود میگوید و آرزوی وصال معشوق را دارد، اما میداند که این آرزو دستنیافتنی است. شاعر همچنین از تأثیر عمیق معشوق بر خود و جهان اطراف سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۰۴ - در آن شمایل موزون چو دل نگاه کند
در آن شمایل موزون چو دل نگاه کند
هزار نامه به نقش هوس سیاه کند ۱
ز حسرت رسن زلف و چاه غبغب او
نه طرفه گر دل من رغبت گناه کند ۲
به هجراو دل من غیر ازین نمیداند
که روز و شب بنشیند، فغان و آه کند ۳
برفت و در پی او آن چنان گریستهام
کز آب دیدهٔ من کاروان شناه کند ۴
دلم کجا طمع وصل او کند؟ هیهات!
مگر ز دور به خاک درش نگاه کند ۵
اگر ز طلعت او مشتری خبر یابد
کجا ملازمت آفتاب و ماه کند؟ ۶
ز فخر سر به فلک برکشد ستاره صفت
چو اوحدی ز سر زلف او پناه کند ۷
هزار نامه به نقش هوس سیاه کند ۱
ز حسرت رسن زلف و چاه غبغب او
نه طرفه گر دل من رغبت گناه کند ۲
به هجراو دل من غیر ازین نمیداند
که روز و شب بنشیند، فغان و آه کند ۳
برفت و در پی او آن چنان گریستهام
کز آب دیدهٔ من کاروان شناه کند ۴
دلم کجا طمع وصل او کند؟ هیهات!
مگر ز دور به خاک درش نگاه کند ۵
اگر ز طلعت او مشتری خبر یابد
کجا ملازمت آفتاب و ماه کند؟ ۶
ز فخر سر به فلک برکشد ستاره صفت
چو اوحدی ز سر زلف او پناه کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۳ - دلم از لعل تو یک بوسه تمنا نکند
گوهر بعدی:غزل ۳۰۵ - یار آن کسی بود که به کارت نگه کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
