هوش مصنوعی:
این شعر از عرفان و عشق الهی سخن میگوید و به مفاهیمی مانند صفای دل، عشق به خداوند، و لذتهای معنوی اشاره دارد. شاعر از صوفیگری و مردانگی معنوی سخن میگوید و مخاطب را به خوشبودن و استفاده از لحظات حال دعوت میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم صوفیانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۳۱۹ - آنرا که جام صافی صهباش میدهند
آنرا که جام صافی صهباش میدهند
میدان که: در حریم حرم جاش میدهند ۱
صوفی، مباش منکر مردان که سرعشق
روز ازل به مردم قلاش میدهند ۲
از لذت حیات ندارد تمتعی
امروز، هر که وعدهٔ فرداش میدهند ۳
ساقی، بیار بادهٔ گل رنگ مشک بوی
کار باب عقل زحمت اوباش میدهند ۴
خوش باش، اوحدی، که حریفان دردنوش
جام مطرب به عاشق خوش باش میدهند ۵
میدان که: در حریم حرم جاش میدهند ۱
صوفی، مباش منکر مردان که سرعشق
روز ازل به مردم قلاش میدهند ۲
از لذت حیات ندارد تمتعی
امروز، هر که وعدهٔ فرداش میدهند ۳
ساقی، بیار بادهٔ گل رنگ مشک بوی
کار باب عقل زحمت اوباش میدهند ۴
خوش باش، اوحدی، که حریفان دردنوش
جام مطرب به عاشق خوش باش میدهند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۸ - مردم شهرم به میخوردن ملامت میکنند
گوهر بعدی:غزل ۳۲۰ - چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون مینهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.