غزل ۳۲۶ - دوشم از وصل کار چون زر بود

دوشم از وصل کار چون زر بود
تا به روز آن نگار در بر بود ۱

جام در دست و یار در پهلو
عشق در جان و شور در سر بود ۲

گل و شکر بهم فرو کرده
وز دگر چیزها که در خور بود ۳

با چنان رخ ز گل که گوید باز؟
با چنان لب چه جای شکر بود؟ ۴

زلف مشکین بر آتش رخ او
خوشتر از صد هزار عنبر بود ۵

من و دلدار و مطربی سه به سه
چارمی حارسی که بردر بود ۶

شب کوتاه روز ما بر کرد
ور نه بس کار ها میسر بود ۷

مطرب از شعرها که میپرداخت
سخن اوحدی عجب تر بود ۸

گر چه عیسی دمی نمود او نیز
نیم شب در میانه سر خر بود ۹