غزل ۳۵۳ - بی تو دل و جان من زیر و زبر میشود

بی تو دل و جان من زیر و زبر میشود
دم به دمم درد دل بیش و بتر می‌شود ۱

عمر به سر شد مرا در غم هجران تو
تا تو نگویی: مرا بی‌تو به سر می‌شود ۲

از رخ چون شمع خود روشنییی پیش تو
کین شب تاریک ما دیر سحر می‌شود ۳

چند بپوشیدم این راز دل و خلق را
از سخن عاشقان زود خبر می‌شود ۴

هر چه تو خواهی بگوی، کین همه دشنام تلخ
چون به لبت می‌رسد شهد و شکر می‌شود ۵

گر نه دل اوحدی سوخته‌ای، هر دمش
سینه چه جان می‌کند، دیده چه تر می‌شود؟ ۶