هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل از فراق یار و غم هجران سخن میگوید و از ساربان میخواهد که از منزل یار نگذرد تا بتواند در غم او بگرید. او از روزهای گذشته و دیدار با یار یاد میکند و از ساقی و مطرب میخواهد که در این فرصت کوتاه، باده و موسیقی بیاورند تا لحظاتی را با یاد یار بگذراند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و موسیقی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۳۸۳ - مگذر، ای ساربان، ز منزل یار
مگذر، ای ساربان، ز منزل یار
تا دمی در غمش بگریم زار ۱
از برای کدام روز بود؟
اشک خونین و دیدهٔخونبار ۲
گر قیامت کنیم، شاید، از آنک
با قیامت فتادمان دیدار ۳
پار با دوست بودهایم این جا
آه ازین پیش دوست بودن پار! ۴
ساقی، از جام بادهای داری
به چنین فرصتی بیا و بیار ۵
مطرب، ار مانعی و عذری نیست
نفسی وقت عاشقان خوش دار ۶
غزلی ز اوحدی گرت یادست
بر منش خوان به یاد آن دلدار ۷
تا دمی در غمش بگریم زار ۱
از برای کدام روز بود؟
اشک خونین و دیدهٔخونبار ۲
گر قیامت کنیم، شاید، از آنک
با قیامت فتادمان دیدار ۳
پار با دوست بودهایم این جا
آه ازین پیش دوست بودن پار! ۴
ساقی، از جام بادهای داری
به چنین فرصتی بیا و بیار ۵
مطرب، ار مانعی و عذری نیست
نفسی وقت عاشقان خوش دار ۶
غزلی ز اوحدی گرت یادست
بر منش خوان به یاد آن دلدار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۲ - ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یار
گوهر بعدی:غزل ۳۸۴ - هر دم برم به گریه پناه از فراق یار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
