هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوق است. شاعر از درد هجران و رنج عشق سخن میگوید و تأکید میکند که با وجود تمام سختیها، همچنان به عشق خود پایبند است. او از ریا و نفاق دوری کرده و تنها به معشوق خود وفادار است. شاعر از معشوق میخواهد که به او رحم کند و دردهایش را تسکین دهد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از مفاهیمی مانند رنج و درد عشق و هجران نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری دارد.
غزل ۴۱۰ - ما در به روی خلق فرو بستهایم باز
ما در به روی خلق فرو بستهایم باز
در شاهد خیال تو پیوستهایم باز ۱
دل جوش میزند ز تمنای وصل تو
ما را مبین که ساکن و آهستهایم باز ۲
با هجر و درد و محنت و اندوه عشق تو
یک اتفاق کرده و نگسستهایم باز ۳
رنگ ریا و زنگ نفاق و نشان کبر
از خود به خون دیده فرو شستهایم باز ۴
ای سنگدل، که تیغ جفا بر کشیدهای
رو مرهمی بساز که دل خستهایم باز ۵
گفتی: به راستی دلت از ما شکسته شد
خود کی درست بود؟ که بشکستهایم باز ۶
ما را تویی ر هر دو جهان و بیاد تو
چون اوحدی ز هر دو جهان رستهایم باز ۷
در شاهد خیال تو پیوستهایم باز ۱
دل جوش میزند ز تمنای وصل تو
ما را مبین که ساکن و آهستهایم باز ۲
با هجر و درد و محنت و اندوه عشق تو
یک اتفاق کرده و نگسستهایم باز ۳
رنگ ریا و زنگ نفاق و نشان کبر
از خود به خون دیده فرو شستهایم باز ۴
ای سنگدل، که تیغ جفا بر کشیدهای
رو مرهمی بساز که دل خستهایم باز ۵
گفتی: به راستی دلت از ما شکسته شد
خود کی درست بود؟ که بشکستهایم باز ۶
ما را تویی ر هر دو جهان و بیاد تو
چون اوحدی ز هر دو جهان رستهایم باز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۰۹ - یار ار نمیکند به حدیث تو گوش باز
گوهر بعدی:غزل ۴۱۱ - اگر نوبهاری ببینیم باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
