غزل ۴۴۳ - باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟

باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟
یا کنم بر تو بیان شرح نیاز دل خویش؟ ۱

دوستی کو و مجالی؟ که برو عرضه کنم
قصهٔ درد و غم دور و دراز دل خویش ۲

چشم بربستم و از دیده و دل دور نه‌ای
چون ببندم به حیل دیدهٔ باز دل خویش؟ ۳

گر شبی پیش خودم بار دهی بی‌اغیار
بر تو خوانم همه تحقیق و مجاز دل خویش ۴

از سر عربده برخیز و بر من بنشین
تا زمانی بنشانم بتو آز دل خویش ۵

کس چه داند که چه بر سینهٔ من می‌گذرد؟
من شناسم اثر گرم و گداز دل خویش ۶

اوحدی تا روش قامت زیبای تو دید
جز به سوی تو ندیدست نیاز دل خویش ۷