غزل ۴۴۸ - ز حسن تو پیدا شد آیین عشق

ز حسن تو پیدا شد آیین عشق
خرد را لبت کرد تلقین عشق ۱

برین رقعه ننهاد شاهی قدم
که ماتش نکردی به فرزین عشق ۲

ازین بیشه شیری نیامد برون
که او را نکشتی به زوبین عشق ۳

ز بهر شکاردل خستگان
بر اسب بلا بسته‌ای زین عشق ۴

کسی با خیالت نخسبد دمی
که بر وی نخوانند یاسین عشق ۵

برین آستان دعوت هیچ کس
نگررد روا جز به آیین عشق ۶

من آن باد را خاک خواهم شدن
که بوی تو می‌آرد از چین عشق ۷

تو ای عالم شهر، اگر عاقلی
سکونت مجوی از مجانین عشق ۸

گر این خلق هر کس به دینی روند
مباد اوحدی را به جز دین عشق ۹