غزل ۵۰۵ - دی ره می‌خانه باز یافته بودم

دی ره می‌خانه باز یافته بودم
کار طرب را بساز یافته بودم ۱

جمله به می‌دادم و به مطرب و ساقی
هر چه به عمری دراز یافته بودم ۲

آنچه نه عشق تو بود و رندی و مستی
عین دروغ و مجاز یافته بودم ۳

راه دل رازدار بسته زبان را
در حرم اهل راز یافته بودم ۴

نه پدر و چار مادر و سه پسر را
پیش خود اندر نماز یافته بودم ۵

با همه پستی بلند همت خود را
از دو جهان بی‌نیاز یافته بودم ۶

سایهٔ دربان نگشت زحمت راهم
زانکه ز سلطان جواز یافته بودم ۷

هر هوس و آرزو، که بود دلم را
در رخ آن دلنواز یافته بودم ۸

در نظر اوحدی ز راه حقیقت
نه در افلاک باز یافته بودم ۹