هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و رنج ناشی از آن سخن میگوید. او خود را مانند پروانهای میبیند که در آتش عشق میسوزد و حاضر است همه چیز، حتی خانه و زندگی خود را برای این عشق فدا کند. شاعر از بیگانگی و دوری معشوق رنج میبرد و در نهایت تصمیم میگیرد که با آتش عشق، همه چیز را بسوزاند و از بین ببرد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۵۳۲ - روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزم
روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزم
در خویش زنم آتش و مردانه بسوزم ۱
چون با من بیگانه غمش را سر خویشست
با خویش در آمیزم و بیگانه بسوزم ۲
دیوانه شوم، سر به خرابات برآرم
بر خویش دل عاقل و دیوانه بسوزم ۳
گر آتش اندوه برین آب بماند
هم رخت براندازم و هم خانه بسوزم ۴
در وصل دلم را نه به پیمانه دهد می
در میفگنم آتش و پیمانه بسوزم ۵
یاران همه در گلشن وصلند به شادی
من چند درین گلخن ویرانه بسوزم؟ ۶
گر بر گذرم دام نهد، اوحدی، این بار
هم دام بدرانم و همه دانه بسوزم ۷
در خویش زنم آتش و مردانه بسوزم ۱
چون با من بیگانه غمش را سر خویشست
با خویش در آمیزم و بیگانه بسوزم ۲
دیوانه شوم، سر به خرابات برآرم
بر خویش دل عاقل و دیوانه بسوزم ۳
گر آتش اندوه برین آب بماند
هم رخت براندازم و هم خانه بسوزم ۴
در وصل دلم را نه به پیمانه دهد می
در میفگنم آتش و پیمانه بسوزم ۵
یاران همه در گلشن وصلند به شادی
من چند درین گلخن ویرانه بسوزم؟ ۶
گر بر گذرم دام نهد، اوحدی، این بار
هم دام بدرانم و همه دانه بسوزم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۳۱ - گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزم
گوهر بعدی:غزل ۵۳۳ - گمان مبر که: به جور از بر تو برخیزم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
