غزل ۵۳۳ - گمان مبر که: به جور از بر تو برخیزم

گمان مبر که: به جور از بر تو برخیزم
به اختیار ز خاک در تو برخیزم ۱

نه چون کلاه توام، کین چنین بهر بادی
چو ترک من بکنی از سر تو برخیزم ۲

چونی گرم بکنی بندبند، نیستم آنک
ز بند آن لب چون شکر تو برخیزم ۳

اگر بکشتنم آیی ز راستی چون تیر
بیاری مدد خنجر تو برخیزم ۴

سپند آتش غم کرده‌ای مرا، ای دوست
مکن، که سوخته از مجمر تو برخیزم ۵

شبی دراز چو زلف تو آرزوست مرا
که با تو باشم و شاد از بر تو برخیزم ۶

خوشا دمی! که به مستی چو اوحدی از خواب
به بوی طرهٔ چون عنبر تو برخیزم ۷