هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از اوحدی، توصیف زیبایی و جذابیت معشوق است که با ناز و غمزه دلها را میرباید. شاعر از عشق و هجران سخن میگوید و آرزو میکند که روزی بتواند به معشوق نزدیک شود و بوسهای از او بگیرد. او همچنین هشدار میدهد که نباید فریب غمزههای معشوق را خورد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهتر ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۶۰۳ - کیست آن مه؟ که میرود نازان
کیست آن مه؟ که میرود نازان
عاشقان در پیش سراندازان ۱
پای وصلش ز سوی ما کوتاه
دست هجرش به جان ما یازان ۲
حلقهای دو زلف چون رسنش
چنبر گردن سر افرازان ۳
بر سر چار سوی دل مشهور
کمر او ز کیسه پردازان ۴
در خم زلف او زبون دلها
چون کبوتر به چنگل بازان ۵
میدواند میان لشکرگاه
از چپ و راست همچو طنازان ۶
دست در دامنش زنم روزی
بر در بارگه چو سربازان ۷
بوسهای خواهمش، و گر ندهد
بستانم به دولت غازان ۸
اوحدی، دل مده به غمزهٔ او
کشکارا کنند غمازان ۹
عاشقان در پیش سراندازان ۱
پای وصلش ز سوی ما کوتاه
دست هجرش به جان ما یازان ۲
حلقهای دو زلف چون رسنش
چنبر گردن سر افرازان ۳
بر سر چار سوی دل مشهور
کمر او ز کیسه پردازان ۴
در خم زلف او زبون دلها
چون کبوتر به چنگل بازان ۵
میدواند میان لشکرگاه
از چپ و راست همچو طنازان ۶
دست در دامنش زنم روزی
بر در بارگه چو سربازان ۷
بوسهای خواهمش، و گر ندهد
بستانم به دولت غازان ۸
اوحدی، دل مده به غمزهٔ او
کشکارا کنند غمازان ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۲ - به نام ایزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حوران
گوهر بعدی:غزل ۶۰۴ - ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
