هوش مصنوعی: شاعر از باد صبا می‌خواهد که پیامش را به معشوق برساند. او تأکید می‌کند که پیام باید دقیق و بدون تغییر منتقل شود و از زبان دیگری بیان نشود. شاعر همچنین از صبا می‌خواهد که اگر فرصت مناسبی برای رساندن پیام وجود ندارد، صبر کند و در زمان مناسب پیام را برساند. او از غم و اندوه خود می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، زبان و سبک شعر کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.

غزل ۶۰۶ - ای صبا، حال من بدو برسان

ای صبا، حال من بدو برسان
نه چنان سرسری، نکو برسان ۱

سخن من نه بیش گوی و نه کم
آنچه من گویمت، بگو، برسان ۲

به زبان کسش مده پیغام
خود سخن گوی و روبرو برسان ۳

نامه با خودنگاه دار و چو او
با تو گوید که، نامه کو؟ برسان ۴

گر مجالت نباشد اول روز
فرصتی نیک‌تر بجو، برسان ۵

قصهٔ این غریب سرگشته
پیش آن ماه تندخو برسان ۶

حلقه‌ای باز کن ز طرهٔ او
حلقه بگذاشتیم، بو برسان ۷

سخن چشم همچو جوی مرا
بنگار بهانه جو برسان ۸

اوحدی گر چه در غمش یکتاست
تو سلام هزار تو برسان ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۰۵ - ای پیک نامه بر، خبر او به ما رسان
گوهر بعدی:غزل ۶۰۷ - این دلبران که می‌کشدم چشم مستشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.