غزل ۶۶۸ - ای نور چشم من ز رخ لاله‌رنگ تو

ای نور چشم من ز رخ لاله‌رنگ تو
سوگند سخت من به دل همچو سنگ تو ۱

در دهر سوکوار نباشد به حال من
در شهر غمگسار نباشد بی‌نگ تو ۲

پیش رخت ز شرم بریزند رنگها
صورتگران چین چو ببینند رنگ تو ۳

بر زان دل چو سنگ و بر همچو سیم خام
آنکس خورد، که سیم بریزد به سنگ تو ۴

مپسند کشتن من مسکین، که بعد ازین
مانند من شکار نیفتد به چنگ تو ۵

اکنون سپر چه سود؟ که بر دل گذار کرد
پیکان تیر غمزهٔ همچون خدنگ تو ۶

میدان فراخ یافته‌ای، اوحدی،ولی
در وصل او عجب که رسد دست تنگ تو! ۷