غزل ۷۲۱ - ای بر فلک از رخ علم نور کشیده

ای بر فلک از رخ علم نور کشیده
زلف تو قلم در شب دیجور کشیده ۱

حسن از اثر مستی و ناخفتن دوشت
صد سرمه در آن نرگس،مخمور کشیده ۲

خط تو بر آن روی چو خورشید هلالیست
از غالیه بر صفحهٔ کافور کشیده ۳

گفتار تو زنبور زبان از شکرینی
خط در ورق زادهٔ زنبور کشیده ۴

ما از ره دور آمده نزدیک تو وانگاه
خود را تو زما بی‌سببی دور کشیده ۵

اندیشهٔ وصل تو بسر نشتر سودا
خون از جگر عاشق محرور کشیده ۶

از بس که بکشتی به جفا خسته دلان را
گرد تو ز ماتم‌زدگان سور کشیده ۷

بارت ز دل و دیده و نازت به سر و چشم
هم سرو سهی برده و هم حور کشیده ۸

از عشق تو چون اوحدی امروز جهانی
داغ ستمت بر دل رنجور کشیده ۹