هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و جدایی سخن می‌گوید. او از وعده‌های عشق و وفاداری صحبت می‌کند و از این که معشوقش به او وفا نکرده است، اظهار ناراحتی می‌کند. شاعر همچنین از احساسات پیچیده و دردناک خود در رابطه با معشوقش می‌گوید و از این که معشوقش به دیگران توجه کرده است، شکایت می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن شامل مفاهیم عاطفی پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و استعاره‌های شعری ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.

غزل ۷۴۶ - باز به تنها چنین عزم کجا کرده‌ای؟

باز به تنها چنین عزم کجا کرده‌ای؟
وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کرده‌ای؟ ۱

سخت به جوش اندری، تا چه هوس میپزی؟
بس به هوس میروی، تا چه هوا کرده‌ای؟ ۲

رفتی و ما همچنین بر سر یاری و مهر
گر چه تو یاری دگر بر سر ما کرده‌ای ۳

میل به ما میکنی، تا بخوری خون ما
خوردن خون سهل اگر میل بما کرده‌ای ۴

صید که از دام تو گشت رها، دیگرش
زود بگیردی ولی خود چه رها کرده‌ای؟ ۵

چشم تو تیری فگند، گفت: خطا شد دریغ!
تیر تو در دل نشست، گو که: خطا کرده‌ای ۶

کی سخنی گفته‌ای با دلم از زیر لب؟
یا به مثل پرسشی از سر پا کرده‌ای؟ ۷

کرده زبان بارها با من مسکین گرو
پس دگری را ز لب کام‌روا کرده‌ای ۸

چون همه را داده‌ای خلعت وصل، ای پسر
پیرهن اوحدی از چه قبا کرده‌ای؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۴۵ - من که باشم؟ در زیان افتاده‌ای
گوهر بعدی:غزل ۷۴۷ - دلبرا، روز جدایی یاد ما می‌کرده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.