هوش مصنوعی: این شعر از دلبری می‌پرسد که در زمان جدایی به یاد او بوده یا نه، و در مدت دوری با چه کسانی وقت گذرانده و چگونه رفتار کرده است. شاعر از دلبر می‌خواهد صادقانه پاسخ دهد که آیا دعا کرده یا دشنام داده، و چرا یاران قدیمی را رها کرده است. همچنین، شاعر از ارزش بوسه‌های دلبر می‌پرسد و تأکید می‌کند که هرچه کرده درست بوده، اما ننوشتن نامه خطایی بزرگ است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده‌ای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند خیانت و وفاداری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامفهوم باشد.

غزل ۷۴۷ - دلبرا، روز جدایی یاد ما می‌کرده‌ای

دلبرا، روز جدایی یاد ما می‌کرده‌ای
یا چو از ما دور گشتی دل جدا می‌کرده‌ای ۱

اندرین مدت که روی اندر کشیدی زین دیار
با که می‌بودی؟ بگو: عشرت کجا می‌کرده‌ای؟ ۲

چون سلامت می‌فرستادم به دست باد صبح
راست گو: دشنام دادی؟ یا دعا می‌کرده‌ای؟ ۳

همچنین بیگانه بودی، یا چنان کت عادتست
هر زمان بیگانه‌ای را آشنا می‌کرده‌ای؟ ۴

گر گرفتی دوستان نو روا باشد، ولی
ترک یاران قدیم آخر چرا می‌کرده‌ای؟ ۵

از بهای بوسه گنج آورده باشی زین سفر
هم‌برین صورت که می‌بینم بها می‌کرده‌ای ۶

هر چه میکردی صوابست، اینکه پیش اوحدی
نامه‌ای ننوشته‌ای هرگز، خطا می‌کرده‌ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۴۶ - باز به تنها چنین عزم کجا کرده‌ای؟
گوهر بعدی:غزل ۷۴۸ - همچو گل صد گونه رنگ آورده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.