غزل ۷۶۵ - میی کو ترا میرهاند ز مستی

میی کو ترا میرهاند ز مستی
حلالت از آن می خرابی و مستی ۱

بت تست نفس تو در کعبهٔ تن
خلیل خدایی، گر این بت شکستی ۲

عروس جهان را وفایی نباشد
به آخر بدانی که: دل در که بستی؟ ۳

نبینی به خود غیر ازین صوت و صورت
چه گویم؟ زهی! غافل از خود که هستی ۴

تو آنروز گفتم: به منزل نیایی
که همراه میرفت و خوش می‌نشستی ۵

در این باغ کش میوه زهرست یکسر
چه تریاک بهتر ز کوتاه دستی؟ ۶

چو باد ار طلب میکنی سرفرازی
منه دل برین خاک و بگذر، که رستی ۷

خدای تو آن چیز مخصوص باشد
خدا را گر از بهر چیزیی پرستی ۸

بلندی که میجویی آنروز یابی
که چون اوحدی رخ بپیچی ز پستی ۹