غزل ۷۷۵ - نقشی ز صورت خود هر جا پدید کردی

نقشی ز صورت خود هر جا پدید کردی
پس عشق دیدن آن در ما پدید کردی ۱

تا هر کسی نداند سر پرستش تو
وامق بیافریدی، عذرا پدید کردی ۲

خورشید را بدادی نوری ز طلعت خود
وز بهر خدمت او جوزا پدید کردی ۳

تا قطره را نباشد از گم شدن هراسی
بر راه باز گشتن دریا پدید کردی ۴

می‌خواستی که از ما بر ما بهانه گیری
ورنه چرا ز آدم حوا پدید کردی؟ ۵

نوری که شمع گردون از عکس اوست روشن
در نقطهٔ دل ما چون ناپدید کردی ۶

تا دولت وصالت بی‌وعده‌ای نباشد
امروز عاشقان را فردا پدید کردی ۷

زان ساغر نهانی بر باده‌ای که دانی
چون گرم گشت منزل غوغا پدید کردی ۸

از جستن نهانت چون اوحدی زبون شد
در عین بی‌نشانی خود را پدید کردی ۹