غزل ۷۷۹ - ببر دل از همه خوبان، اگر خردمندی

ببر دل از همه خوبان، اگر خردمندی
به شرط آنکه در آن زلف دلستان بندی ۱

هر آن نظر که به دیدار دوست کردی باز
ضرورتست که از دیگران فرو بندی ۲

اگر به تیغ ترا می‌توان برید از دوست
حدیث عشق رها کن، که سست پیوندی ۳

و گر چو شمع نمی‌گردی از غمش، بنشین
که پیش اهل حقیقت به خویش می‌خندی ۴

هزار نامه به خون جگر سیه کردم
هنوز قاصرم از شرح آرزومندی ۵

بیا، که جز تو نظر بر کسی نیفگندم
به خشم اگر چه مرا از نظر بیفگندی ۶

ز بندگی به جفایی چگونه بر گردم؟
که گر به تیغ زنی هم چنان خداوندی ۷

به طیره گر تو مرا صد جواب تلخ دهی
هنوز تلخ نباشد، که سر بسر قندی ۸

نشاند تخم وفای تو اوحدی در دل
اگر چه شاخ نشاطین ز بیخ برکندی ۹