غزل ۷۸۶ - باغ بهشت بیند بی‌داغ انتظاری

باغ بهشت بیند بی‌داغ انتظاری
آن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری ۱

بر صید گاه دولت نگرفته‌اند هرگز
شاهان به باز و شاهین زین خوب‌ترشکاری ۲

چون بلبل ار بنالم واجب کند کزین سان
در دامن دل من نگرفته بود خاری ۳

بر دل گذر نمی‌کرد این روز نامرادی
وقتی که بود ما را روزی و روزگاری ۴

ایمن نمی‌نشینم، کاسان دهد بکشتن
چون ما پیادگان را وانگه چنین سواری ۵

همچون علف برآیند از گورم استخوانها
بعد از من ار کنی تو بر خاک من گذاری ۶

با من مرو، که خصمم عیبت کند، چو بیند
من پیر گشته وانگه در دست ازین نگاری ۷

این راز چون بدارم پنهان؟ که یافت شهرت
ذکرم به هر زبانی، نامم به هر دیاری ۸

با دل چو گفتم: ای دل ، کاری کنیم زین پس
گفت: اوحدی، نیابی بهتر ز عشق کاری ۹