هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که هر کس بر اساس بینش خود، او را به چیزی تشبیه می‌کند، در حالی که او فراتر از این تشبیهات است. شاعر همچنین از عشق و هوس و تأثیرات آن بر افراد صحبت می‌کند و در پایان از فراق و بی‌چارگی خود می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

غزل ۷۸۵ - روی در پرده و از پرده برون می‌نگری

روی در پرده و از پرده برون می‌نگری
پرده‌بردار، که داریم سر پرده‌دری ۱

خلق بر ظاهر حسن تو سخنها گویند
خود ندانند که از کوی تصور بدری ۲

هر کسی روی ترا بر حسب بینش خویش
نسبتی کرده به چیزی و تو چیز دگری ۳

لاله خوانند ترا، آه! ز تاریک دلی
سرو گویند ترا، وای! ز کوته‌نظری ۴

تو به نظاره و برجستن رویت جمعی
متفرق شده در هر طرف از بی‌بصری ۵

عشق ارباب هوی وه! که چه ناخوش هوسست
گلهٔ دیو دوان در پی یک مشت پری ۶

اوحدی را ز فراقت نفسی بیش نماند
آه! اگر چارهٔ بیچارگی او نبری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۸۴ - دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دری
گوهر بعدی:غزل ۷۸۶ - باغ بهشت بیند بی‌داغ انتظاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.