هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی به معشوق سخن میگوید و از بیتوجهی و بیمهری او شکایت میکند. او معشوق را به زیبایی و جذابیت توصیف میکند و از تأثیر عشق بر خود میگوید. شاعر همچنین تأکید میکند که عشق با منطق و فرزانگی سازگار نیست و عاشق نباید در برابر احساسات خود مقاومت کند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند شکایت از بیمهری و تأثیرات عشق نیاز به تجربه و بلوغ عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۸۱۷ - نه بیگانهای، ای بت خانگی
نه بیگانهای، ای بت خانگی
مکن با من خسته بیگانگی ۱
تو گر پایمردی نکردی به لطف
چه سود این دلیری و مردانگی؟ ۲
پریزادهای چون تو پیش نظر
نباشد ز من طرفه دیوانگی ۳
چراغیست روی تو، ای ماهرخ
که شمعش نیرزد به پروانگی ۴
بگیری بسی دل زلف چو دام
گر آن خال مشکین کند دانگی ۵
ز مهر سر زلفت، ای سنگدل
هوس میکند سنگ را شانگی ۶
به تمکین مکوش، اوحدی، در غمش
که عاشق نکوشد به فرزانگی ۷
مکن با من خسته بیگانگی ۱
تو گر پایمردی نکردی به لطف
چه سود این دلیری و مردانگی؟ ۲
پریزادهای چون تو پیش نظر
نباشد ز من طرفه دیوانگی ۳
چراغیست روی تو، ای ماهرخ
که شمعش نیرزد به پروانگی ۴
بگیری بسی دل زلف چو دام
گر آن خال مشکین کند دانگی ۵
ز مهر سر زلفت، ای سنگدل
هوس میکند سنگ را شانگی ۶
به تمکین مکوش، اوحدی، در غمش
که عاشق نکوشد به فرزانگی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۱۶ - ای دل پر هوش ما با همه فرزانگی
گوهر بعدی:غزل ۸۱۸ - از چهره لاله سازی و از زلف سنبلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
