غزل ۸۷۲ - ای از گل سوری دهنت غنچه نمایی

ای از گل سوری دهنت غنچه نمایی
وی بر سمن از سنبل تر غالیه سایی ۱

میدان که: سر ما و نشان قدم تست
در کوی تو هر جا که سری بینی و پایی ۲

دوش این دل من خانهٔ عشق تو همی کند
و امروز دگر باره بنا کرد سرایی ۳

بی‌واسطه روزی هوس دیدن ما کن
کندر دل ما جز هوست نیست هوایی ۴

یک روز به زلف تو در آویزم و رفتم
شک نیست که باشد سر این رشته به جایی ۵

دی منکر ما را هوس پرده دری بود
پنداشت که بتوان زدن این پرده به تایی ۶

آن کس که درین واقعه عذرم نپذیرد
بر سینه نخوردست مگر تیر بلایی ۷

من گردن تسلیم به شمشیر سپردم
از دوست کجا روی بپیچم به قفایی؟ ۸

زان تخم وفا بهره چه معنی که ندیدیم
نیکی و بدی را چو پدیدست جزایی ۹

برگشتنت، ای اوحدی، از یار خطا بود
دل بر نتوان داشت ز ترکی به خطایی ۱۰