هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق نافرجام و درد هجران سخن میگوید. شاعر از عشقی میسراید که تحمل آن دشوار است و دلش از فراق یار تاب نمیآورد. او عاشقی را توصیف میکند که در راه عشق، رنجها را تحمل میکند و درمانی برای درد عشق نمییابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، ممکن است برخی از مضامین مانند درد هجران و عشق نافرجام برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۲۴۷ - دل من زحمت جان برنتابد
دل من زحمت جان برنتابد
که در ملکی دو سلطان برنتابد
گرش همچون سگان کو برانند
عنان از کوی جانان برنتابد
کجا در خلوت وصلش بود بار
کسی کو بار هجران برنتابد
سری کز سر عشقش نیست خالی
یقین میدان که سامان برنتابد
نگارا تکیه برحسن وجوانی
مکن چندین که چندان برنتابد
دلا در باز جان در پای جانان
که عاشق زحمت جان برنتابد
چو خواجو در غمش میسوز و میساز
که درد عشق درمان برنتابد
که در ملکی دو سلطان برنتابد
گرش همچون سگان کو برانند
عنان از کوی جانان برنتابد
کجا در خلوت وصلش بود بار
کسی کو بار هجران برنتابد
سری کز سر عشقش نیست خالی
یقین میدان که سامان برنتابد
نگارا تکیه برحسن وجوانی
مکن چندین که چندان برنتابد
دلا در باز جان در پای جانان
که عاشق زحمت جان برنتابد
چو خواجو در غمش میسوز و میساز
که درد عشق درمان برنتابد
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۶ - یاد باد آنکه نیاورد ز من روزی یاد
گوهر بعدی:غزل ۲۴۸ - هندوئی را باغبان سوی گلستان میفرستد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
