هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، احساسات عمیق عاشقانه و وابستگی شدید به معشوق را بیان میکند. شاعر از تأثیرات معشوق بر وجود خود سخن میگوید و چگونه هر جزء از وجودش تحت تأثیر او قرار میگیرد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند وحدت وجود و تسلیم در برابر معشوق دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
غزل ۲۵۵ - اگر آن ماه مهربان گردد
اگر آن ماه مهربان گردد
غم دل غمگسار جان گردد ۱
آنکه چون نامش آورم بزبان
همه اجزای من زبان گردد ۲
ور کنم یاد ناوک چشمش
مو بر اعضای من سنان گردد ۳
چون کنم نقش ابرویش بردل
قد چون تیر من کمان گردد ۴
مه ز شرم جمال او هرماه
در حجاب عدم نهان گردد ۵
یا رب این آسیاب دولابی
چند برخون عاشقان گردد ۶
چون دلم با غم تو گوید راز
در میان خامه ترجمان گردد ۷
از لبت هر که او نشان پرسد
چون دهان تو بی نشان گردد ۸
چون ز لعلت سخن کند خواجو
شکر از منطقش روان گردد ۹
غم دل غمگسار جان گردد ۱
آنکه چون نامش آورم بزبان
همه اجزای من زبان گردد ۲
ور کنم یاد ناوک چشمش
مو بر اعضای من سنان گردد ۳
چون کنم نقش ابرویش بردل
قد چون تیر من کمان گردد ۴
مه ز شرم جمال او هرماه
در حجاب عدم نهان گردد ۵
یا رب این آسیاب دولابی
چند برخون عاشقان گردد ۶
چون دلم با غم تو گوید راز
در میان خامه ترجمان گردد ۷
از لبت هر که او نشان پرسد
چون دهان تو بی نشان گردد ۸
چون ز لعلت سخن کند خواجو
شکر از منطقش روان گردد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۴ - لطافت دهنش در بیان نمیگنجد
گوهر بعدی:غزل ۲۵۶ - ز جام عشق تو عقلم خراب میگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
