هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند بلبل، گل، باد صبا و... برای بیان احساسات عاشقانه و عرفانی استفاده می‌کند. شاعر از تصاویر زیبا و استعاره‌های پیچیده برای توصیف عشق و زیبایی بهره می‌گیرد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم معنوی و روز جزا نیز در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و معنوی آن نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۷۵۵ - بلبل خوش سرای شد مطرب مجلس چمن

بلبل خوش سرای شد مطرب مجلس چمن
مطربهٔ سرای شد بلبل باغ انجمن

خادم عیشخانه کو تا بکشد چراغ را
زانکه زبانه می‌زند شمع زمردین لگن

ساقی دلنواز گو داد صبوحیان بده
مطرب نغمه ساز گو راه معاشران بزن

هر سحری که نسترن پرده ز رخ برافکند
باد صبا ببوی گل رو بچمن نهد چو من

نیست مرا به جز بدن یک سر موی در میان
نیست ترا به جز میان یک سر موی بر بدن

ای چو تن منت میان بلکه در آن میان گمان
وی چو دل منت دهان بلکه در آن دهان سخن

هیچ ندید هر که او هیچ ندید از آن میان
هیچ نگفت هر که او هیچ نگفت از آن دهن

روز جزا چو از لحد بر عرصاتم آورند
خون جگر فرو چکد گر بفشاریم کفن

مرغ ببوی نسترن واله و مست می‌شود
خواجو از آنکه سنبلش بوی دهد بنسترن
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۵۴ - ای باد سحرگاهی زینجا گذری کن
گوهر بعدی:غزل ۷۵۶ - بوقت صبح ندانم چه شد که مرغ چمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.