هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار و نوروز می‌پردازد و از عناصری مانند سنبل، گل، بلبل، و شراب برای توصیف شادی و نشاط این فصل استفاده می‌کند. همچنین، در بخشی از شعر به موضوع فراق و اندوه اشاره شده است.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مضامین عاشقانه و اشاره به شراب و مستی است که برای مخاطبان جوان و بزرگسال مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

غزل شمارهٔ ۸۲۱

ای خوشه چین سنبل پرچینت سنبله
وی بر قمر ز عنبر تر بسته سلسله

وی تیر چشم مست تو پیوسته در کمان
وی آفتاب روی تو طالع ز سنبله

بازار لاله بشکن و مقدار گل ببر
برلاله زن گلاله و برگل فکن کله

در ده شراب روشن و در تیره شب مرا
از عکس جام باده برافروز مشعله

فصل بهار و موسم نوروز خوش بود
در سر نوای بلبل و در دست بلبله

گل جامه چاک کرده و نرگس فتاده مست
وز عندلیب در چمن افتاده غلغله

در وادی فراق چو خواجو قدم زند
از خون دل گیاش بروید ز مرحله
۴۶۸
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل شمارهٔ ۸۲۰
گوهر بعدی:غزل شمارهٔ ۸۲۲
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.