هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند گل، باران، باد و خاک برای بیان احساسات شاعرانه و عرفانی استفاده می‌کند. شاعر از زیبایی‌های طبیعت و تأثیرات روح‌بخش آن سخن می‌گوید و در عین حال به مفاهیمی مانند روح، دل و عشق اشاره می‌کند. همچنین، در ابیاتی از مکان‌هایی مانند عراق و سپاهان نام برده شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و ترکیبات ادبی نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

غزل ۸۷۰ - تبسمت الزهر والمزن باک

تبسمت الزهر والمزن باک
و غررت الودق و الدیک حاک

نسیم عراقی ندانم چه بادی
زمین سپاهان ندانم چه خاکی

بدین مشک سائی و عنبر فشانی
ایا نفحة الریح روحی فداک

ندانم چه نقشی که مثل تو صورت
مصور نگردد ز آبی و خاکی

ریاض بهشتی بدین روح بخشی
چراغ سپهری بدین تابناکی

خرد را فریبی و دل را امیدی
روانرا حیاتی و تن را هلاکی

نه در دل ممکن که در قلب جانی
نه از گل مرکب که از روح پاکی

مررنا باکناف نجد و بتنا
بواد الاراک لعلی اراک

چو خواجو بدست ار جام خور آئین
اگر مست گلچهر اورنگ تا کی
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۶۹ - تشنه‌ام تا بکی آخر بده آبی ساقی
گوهر بعدی:غزل ۸۷۱ - دلکم برد بغارت ز برم دلبرکی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.