غزل ۲۰۷ - بگذر ای غافل ز یاد این و آن

بگذر ای غافل ز یاد این و آن
یاد حق کن تا بمانی جاودان ۱

تا فراموشت نگردد غیر حق
در حقیقت نیستی ذاکر، بدان ۲

چون فراموشت شد آنچه دون است
ذاکری، گرچه بجنبانی زبان ۳

خود نیابی چاشنی ذکر دوست
تا کنی یاد خود و سود و زیان ۴

چون ز خود وز یاد خود فازغ شوی
شاهد مذکور گردی بی گمان ۵

بگذری از ذکر اسماء و صفات
چون شود مذکور جانت را عیان ۶

ذکر جانت را فراگیرد چنانک
نایدت یاد از دل و جان و روان ۷

واله و مدهوش کردی آن نفس
در جمال لایزالی، بی‌نشان ۸

هر چه خواهی آن زمان یابی ازو
خود کسی خود را نخواهد آن زمان ۹

این چنین دولت نخواهی تو مگر
بر کنی دل را ز یاد این و آن ۱۰

یاد ناید هیچ گونه حق تو را
تا تو یاد آری ز یار و خان ومان ۱۱

ای عراقی، غیر یاد او مکن
تا مگر یاد آیدت با ذاکران ۱۲