هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن می‌گوید و از سرگشتگی و بی‌قراری خود در جستجوی وصال او می‌نالد. او از معشوق می‌خواهد که راهنمای او باشد و او را به سوی خود هدایت کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از زبان شعری کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

رباعی ۱۴۰ - نی بر سر کوی تو دلم یافته جای

نی بر سر کوی تو دلم یافته جای
نی در حرم وصل نهاده جان پای ۱

سرگشته چنین چند دوم گرد جهان؟
ای راه‌نما، مرا به خود راه‌نمای ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۳۹ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۱ - ای کاش! به سوی وصل راهی بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.