هوش مصنوعی:
شاعر با همراهی یار خود به بوستان میرود و از بیصبری به گلها نگاه میکند. یارش نزد او میآید و با تعجب میپرسد که چرا به جای نگاه کردن به او، به گلها خیره شدهاست.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، هیچ محتوای نامناسب برای سنین پایین در آن وجود ندارد.
رباعی ۱۴۲ - با یار به بوستان شدم رهگذری
با یار به بوستان شدم رهگذری
کردم نظری سوی گل از بیصبری ۱
آمد بر من نگار و در گوشم گفت:
رخسار من اینجا و تو در گل نگری؟ ۲
کردم نظری سوی گل از بیصبری ۱
آمد بر من نگار و در گوشم گفت:
رخسار من اینجا و تو در گل نگری؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۱ - ای کاش! به سوی وصل راهی بودی
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۳ - نی کرده شبی بر سر کویت گذری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
