هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که اگر همدم و مونسی مییافت، از دردها و رنجهایش کاسته میشد. او از آتش درون و سوختن از درد میگوید و اشاره میکند که اگر اشک نمیریخت، این دردها غیرقابل تحمل میشد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۵۶ - گر مونس و همدمی دمی یافتمی
گر مونس و همدمی دمی یافتمی
زو چاره و مرهمی همی یافتمی ۱
از آتش دل سوختمی سر تا پای
از دیده اگر نمی نمییافتمی ۲
زو چاره و مرهمی همی یافتمی ۱
از آتش دل سوختمی سر تا پای
از دیده اگر نمی نمییافتمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۵ - ای کاش! بدانمی که من کیستمی؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۷ - گر من به صلاح خویش کوشان بدمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
