مثنوی

جز حدیث تو من نمی‌دانم
خامشی از سخن نمی‌دانم ۱

در کمند غم تو پا بستم
وز می اشتیاق تو مستم ۲

دیدهٔ ما، اگر چه بی‌نور است
لیک نزدیک بین هر دور است ۳

ساکن است او، مگر تو بشتابی
در نیابد، مگر تو دریابی ۴

گرچه ما خود نه مرد عشق توایم
لیک جویان درد عشق توایم ۵

طالبان را ره طلب بگشای
راه مقصود را به ما بنمای ۶

دل و دنیای خویش در کویت
همه دادم به دیدن رویت ۷

یارب، این دولتم میسر باد
که به دیدار دوست گردم شاد ۸